Informacje prawne

Sprawiamy, że Twoja witryna jest zgodna

Każda strona internetowa staje się dostępna dla każdej niepełnosprawności

Sprawiamy, że strony internetowe są użyteczne i dostępne dla każdego, niezależnie od niepełnosprawności, zaburzenia, choroby lub urazu.
  • Ślepota
  • Upośledzenie ruchowe
  • Zaburzenia funkcji poznawczych
  • ślepota barw
  • Padaczka
  • Rozmazany obraz
  • Wiek
  • & jeszcze
Nasze rozwiązanie jest trwałe i nadal działa po aktualizacjach i ulepszeniach.
Znaczenie WCAG dla Twojej firmy

Informacje o WCAG 2.1

WCAG to skrót od Web Content Accessibility Guidelines i zawiera wytyczne dotyczące dostępności treści w Internecie. WCAG ukształtowało standardy przepisów dotyczących dostępności treści internetowych w większości krajów na całym świecie.

WCAG został stworzony przez konsorcjum World Wide Web Consortium, znane jako W3C, aby zająć się aspektem dostępności stron internetowych. W3C zostało założone w październiku 1994 roku w Laboratorium Informatyki MIT (MIT/LCS). Wśród założycieli jest kilku czołowych naukowców, a na koniec 2019 r. organizacja liczy ponad 440 członków, w tym liderów biznesu, organizacji non-profit, uniwersytetów i różnych agencji rządowych.

Pierwotnie W3C koncentrowało się na standaryzacji protokołów internetowych, tak aby strony internetowe i narzędzia internetowe były ze sobą kompatybilne. Każdy standard W3C jest wielokrotnie przeglądany, testowany i analizowany, zanim zostanie zatwierdzony przez jego członków.

Dostępność sieci Web była wczesnym problemem rozwiązanym przez W3C. Pierwsza wersja WCAG została opublikowana w 1999 roku. W 2018 roku miała miejsce zmiana, w wyniku której powstała wytyczna WCAG 2.1, którą znamy dzisiaj.

Zasady WCAG

Pełny WCAG jest niezwykle długi i złożony oraz zawiera wiele różnych punktów i wymagań dla operatora strony internetowej. Jednak podstawowa zasada wszystkich opracowanych punktów opiera się na 4 podstawowych zasadach: odczuwalnej, użytecznej, zrozumiałej i solidnej.
Oto szczegóły:

01

Wahrnehmbar

Wahrnehmbar bezieht sich auf die Art und Weise, wie Benutzer Inhalte online über ihre Seh-, Hör- und Tastsinne wahrnehmen. Das betrifft Aspekte wie Alternativtexte für Bilder, die Möglichkeit, Texte in den Bereichen Kontrast, Farbe, Textgröße und -abstand, Schriftart und ähnliche Faktoren, die die Lesbarkeit erleichtern, anpassen zu können.

02

Bedienbar

Unter Bedienbarkeit versteht man die Art und Weise, wie jemand die Webseite nutzen kann. Sie ist besonders relevant für Menschen mit motorischen Behinderungen, schwachen Muskeln, verletzten Gliedmaßen, Sehstörungen usw. Eine bedienbare Webseite muss vollständig über die Tastatur, eine sichtunterstützende Navigation und andere Alternativen zu einer Maus navigierbar sein.

03

Verständlich

Verständliche Seiten sind für jeden begreiflich. Sie verzichten auf Fachbegriffe oder verschachtelte Sätze und beinhalten keine komplizierten Anweisungen.

04

Robust

Zu den wesentliche Faktoren einer robuste Seite gehört, dass diese einen sauberen HTML- und CSS-Code beinhaltet, der anerkannten Standards entspricht und dadurch Kompatibilität zu den Hilfsmitteln von Menschen mit Behinderungen gewährleistet.

Wytyczne jako norma prawna

Przepisy dotyczące dostępności

WCAG nie jest prawem, ale wiele rządów przyjęło wytyczne jako standard w swoich przepisach dotyczących dostępności. Oto krótki przegląd przepisów dotyczących dostępności w Unii Europejskiej:

W 2010 r. urzędnicy UE przyjęli WCAG 2.0 Poziom AA jako obowiązkowy dla wszystkich oficjalnych stron UE i rozszerzyli to na wszystkie platformy internetowe sektora publicznego. W 2018 r. włączono kryteria WCAG 2.1. UE przyjęła również WCAG jako standard nowego Europejskiego Aktu Dostępności (EAA), który wejdzie w życie w 2025 r. jako uzupełnienie obecnych przepisów.

Ignorowanie WCAG niesie ze sobą ryzyko prawne, ponieważ jest ono podstawą ustawodawstwa dotyczącego dostępności w większości krajów na całym świecie i jest uważane za najbardziej niezawodny i skuteczny zestaw standardów dostępności na świecie.

Kogo dotyczy prawo?

Według BGG wszystkie federalne agencje publiczne są zobowiązane do udostępnienia następujących obszarów w domenie cyfrowej:

Strony internetowe (w tym intranet i ekstranet), aplikacje i elektroniczne procesy administracyjne (por. § 12a ust. 1 BGG).

Obowiązek projektowania bez barier dotyczy również innych treści zintegrowanych ze stronami internetowymi, takich jak pliki PDF, filmy i grafiki.

Ogólny zakres konstrukcji bez barier opiera się na możliwych standardach technicznych. Dla władz federalnych wynikają one z Rozporządzenia w sprawie technologii informacyjnych bez barier 2.0 (BITV 2.0). Zaktualizowany BITV 2.0 odnosi się do norm zharmonizowanych opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Obecnie jest to EN 301 549 V2.1.2 (2018-08), która z kolei odnosi się do WCAG. Wymóg udostępniania stron internetowych zgodnie ze stanem techniki oznacza, że należy zrobić to, co jest technicznie możliwe. Najnowszym stanem wiedzy będzie na przykład norma ISO 14289-1:2012-07 dotycząca projektowania plików PDF z ułatwieniami dostępu (norma PDF/UA), chociaż ta norma nie jest częścią normy EN 301 549 V.2.1. 2 (2018-08).

Również oświadczenie o dostępności musi być zintegrowane z obecnością w sieci. Musi to określać, które części lub treści witryny lub aplikacji nie zostały (jeszcze) zaprojektowane tak, aby były w pełni dostępne i dlaczego. Jeśli jest to możliwe, należy podać odniesienie do dostępnych alternatyw treści. Oświadczenie musi być dostępne ze strony głównej i każdej strony serwisu. W przypadku aplikacji mobilnych wystarczy opublikować w punkcie, w którym można ją pobrać, lub na stronie internetowej zainteresowanego organu publicznego.

Na stronie internetowej lub w aplikacji należy zapewnić możliwość przekazywania informacji zwrotnej w celu zgłoszenia (w szczególności) istniejących barier operatorowi strony internetowej. Ten ostatni musi odpowiedzieć na informację zwrotną w ciągu miesiąca. Mechanizm informacji zwrotnej musi być zintegrowany ze stroną internetową/aplikacją oprócz oświadczenia o dostępności. W przypadku witryn internetowych mechanizm informacji zwrotnej – jak również oświadczenie o dostępności – powinny być dostępne z każdej strony witryny; w przypadku aplikacji wystarczy integracja z nawigacją.

Ponieważ możliwość udzielania informacji zwrotnej jest procesem interaktywnym, należy osiągnąć dla niego wyższy poziom dostępności (por. § 3 ust. 4). Powinno to odpowiadać poziomowi AAA Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG) 2.1. Tło: Norma EN 301 549 V2.1.2 (2018-08), która jest obecnie zalecana dla projektowania z ułatwieniami dostępu, odnosi się do kryteriów sukcesu na poziomie AA WCAG 2.1 dla projektowania sieci z ułatwieniami dostępu, ale wymienia tylko kryteria sukcesu na poziomie AAA w załączniku w celach informacyjnych, tj. niewiążących.

Kogo prawo dotyczy poza gminami?

Dyrektywa UE zakreśliła krąg obowiązanych organów publicznych znacznie większy niż wcześniej obowiązująca ustawa o równości osób niepełnosprawnych (BGG). Zgodnie z Dyrektywą UE wszystkie organy zobowiązane do przestrzegania unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych są również zobowiązane do udostępniania stron internetowych i aplikacji mobilnych. W przypadku federalnych organów publicznych ustawodawca federalny wdrożył to w § 12 zdanie 1 pkt 2 i 3 BGG.

Sponsorzy projektów i inni beneficjenci finansowania są zatem zobowiązani do zapewnienia cyfrowej dostępności, jeśli podlegają ust. 12 zdanie 1 pkt 2 lub 3 BGG. Jednym z wymienionych tam wymagań jest finansowanie w wysokości ponad 50 procent przez rząd federalny (por. § 12, zdanie 1, punkty 2 i 3, każda litera a)). Dotacje – czy to instytucjonalne, czy związane z projektami – stanowią finansowanie przez rząd federalny.

Dostępność produktów i usług cyfrowych

Informacje o EAA/EN301549​

Europejska ustawa w sprawie dostępności (EAA) to rozporządzenie przyjęte przez UE w kwietniu 2019 r., które nakazuje dostępność produktów i usług cyfrowych.

EN 301549 to dokument stworzony przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI). EN 301549 definiuje oficjalne standardy dostępności sieci.

Kiedy weszły w życie EAA i EN 301549?

Regulacja dostępności sieci była długim procesem, który rozpoczął się w 2000 roku. Od tego czasu władze UE w swoich decyzjach politycznych uwzględniają potrzeby niepełnosprawnych obywateli.

Ważnymi kamieniami milowymi na drodze do dostępności sieci były:

W 2006 roku pojawiła się Deklaracja Ryska, w której za cel na nadchodzące lata wyznaczono pełną dostępność sieci.

W 2010 r. przyjęto Europejską Strategię w sprawie Niepełnosprawności w celu ujednolicenia wymagań dotyczących dostępności przestrzeni życiowej dla niepełnosprawnych obywateli we wszystkich państwach członkowskich UE.

W 2015 roku pierwsza wersja normy EN 301549 została opublikowana przez ETSI, w tym dokumencie ustalono standardy dostępności dla sektora prywatnego.

W 2016 r. dyrektywa w sprawie dostępności sieci wymagała, aby wszystkie usługi publiczne udostępniały swoje strony internetowe i związane z nimi aplikacje mobilne użytkownikom niepełnosprawnym.

Najnowsza wersja normy EN 301549 została opublikowana w 2018 r. w oparciu o wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych (WCAG) opracowane przez konsorcjum World Wide Web Consortium (W3C). Te zdefiniowane standardy dostępności weszły w życie po przyjęciu EAA w 2019 r.

EAA daje podmiotom prywatnym pięć lat na spełnienie wymogów dostępności. Te pięć lat kończy się 28 czerwca 2025 roku.

Jakie są wymagania EAA?

EAA nie definiuje specyficznych dla danego państwa standardów dostępności ani wymagań dotyczących zgodności, ale jak zwykle pozostawia szczegółowy projekt w gestii poszczególnym państwom członkowskim. Jednak EAA definiuje wymagania dotyczące użyteczności, które są zgodne z WCAG 2.1. np. żadna strona internetowa ani usługa cyfrowa nie mogą być ograniczone do jednego trybu interakcji. Na przykład treść audio musi być również dostępna za pośrednictwem napisów, a tekst pisany musi być również dostępny za pośrednictwem czytnika ekranu.

Kto musi przestrzegać EAA?

EAA nie została zaprojektowana jako ogólne prawo, które dotyczy wszystkich. Przykładowo produkty i usługi objęte nowym prawem obejmują:

Komputery i systemy operacyjne
Usługi telefoniczne i związany z nimi sprzęt
Medialne usługi audiowizualne, takie jak transmisje telewizyjne i powiązany sprzęt konsumencki
Usługi związane z transportem lotniczym, autobusowym, kolejowym i innym pasażerom
Usługi bankowe
e-booki
handel elektroniczny

Chociaż regulacja była pierwotnie skierowana do grup publicznych i rządowych, pośrednio dotyczy również firm prywatnych. Firmy świadczące usługi na rzecz podmiotów rządowych w Europie muszą zapewnić, że ich standardy dostępności spełniają wymogi prawa. EAA wymaga ponadto, aby wszystkie usługi online świadczone przez firmy były dostępne dla osób niepełnosprawnych.

Dyrektywa UE określa okresy przejściowe i dodatkowe wymagania: w związku z tym nowo uruchamiane strony internetowe musiały być udostępniane bez barier do września 2019 r., natomiast istniejące muszą być dostępne do września 2020 r. Aplikacje mobilne mają przedłużony termin do czerwca 2021 r. Ponadto operator oferty internetowej musi opublikować oświadczenie o dostępności i zaoferować użytkownikom opcję informacji zwrotnej.

Ustawa o równości osób niepełnosprawnych

ustawodawstwo niemieckie

W Niemczech wymogi dotyczące tworzenia stron internetowych pozbawionych barier są określone w ustawie o równości osób niepełnosprawnych oraz w rozporządzeniu w sprawie technologii informacyjnych bez barier.

Ustawa o równości osób niepełnosprawnych (BGG) zobowiązuje organy administracji federalnej do udostępnienia swoich stron internetowych bez barier. Wraz z nowelizacją BGG w 2016 roku dodano regulacje dotyczące dostępnego intranetu. W lipcu 2018 r. została dostosowana pod kątem unijnej dyrektywy 2102. Weszły w życie następujące ważne zmiany:

Zakres zastosowania rozszerzony na federalne organy publiczne (§ 12 BGG)

Usunięcie niejasnej implementacji „krok po kroku” – wymagania obowiązują teraz bezpośrednio
Rozporządzenie w sprawie dostępności wspomaganych elektronicznie procesów administracyjnych od 2021 r.
Rozporządzenie w sprawie wyłączeń w przypadku nieproporcjonalnego obciążenia
Obowiązek przygotowania oświadczenia o dostępności z mechanizmem informacji zwrotnej
Ustanowienie federalnego organu monitorującego dostępność technologii informacyjnych w formie oddzielnego, niezależnego wydziału niemieckiego ubezpieczenia emerytalnego Knappschaft-Bahn-See (§ 13 BGG)
Postępowanie egzekucyjne będzie zlokalizowane przed organem arbitrażowym, od 2016 r. jest nim Pełnomocnik Rządu Federalnego ds. Interesów Osób Niepełnosprawnych

Obowiązujące wymagania są określone w Rozporządzeniu o technologii informacyjnej bez barier (BITV). BITV 2.0 opiera się na wymaganiach normy EN 301 549, która odnosi się do WCAG.

Przepisy stanowe dotyczące dostępnej technologii informacyjnej zgodnie z dyrektywą UE 2102

W przypadku organów publicznych krajów związkowych i gmin dostępność sieci jest regulowana przez prawo stanowe i rozporządzenia stanowe:

  • Badenia-Wirtembergia: Landes-Behindertengleichstellungsgesetz – L-BGG und L-BGG-Durchführungsverordnung, Überwachungsstelle für mediale Barrierefreiheit Baden-Württemberg bei der Deutschen Rentenversicherung Baden-Württemberg
  • Bayern: Bayerisches Behindertengleichstellungsgesetz – BayBGG und Bayerische Barrierefreie Informationstechnik-Verordnung – BayBITV, Überwachungsstelle beim Landesamt für Digitalisierung, Breitband und Vermessung
  • Berlin: Barrierefreie-IKT-Gesetz Berlin – BIKTG Bln, Überwachungsstelle bei der Senatsverwaltung für Inneres und Sport
  • Brandenburgia: Brandenburgisches Behindertengleichstellungsgesetz – BbgBGG, Brandenburgische Barrierefreie Informationstechnik-Verordnung – BbgBITV, Überwachungsstelle beim Landesamt für Soziales und Versorgung
  • Brema: Bremisches Behindertengleichstellungsgesetz – BremBGG, Überwachungsstelle ist die Zentralstelle für barierefreie Informationstechnik
  • Hamburg: Hamburgisches Gesetz zur Gleichstellung behinderter Menschen – HmbGGbM, Hamburgische Barrierefreie Informationstechnik-Verordnung – HmbBITVO, Überwachungsstelle beim Amt für IT und Digitalisierung (ITD) der Senatskanzlei
  • Hesja: Hessisches Behinderten-Gleichstellungsgesetz – HessBGG, Hessische Verordnung über barierefreie Informationstechnik – BITV HE 2019, Überwachungsstelle für barierefreie IT beim Regierungspräsidium Gießen
  • Meklemburgia-Pomorze Przednie: Landesbehindertengleichstellungsgesetz – LBGG MV, Barrierefreie Websites-Verordnung Mecklenburg-Vorpommern – BWebVO MV, Überwachungsstelle Ministerium für Soziales, Integration und Gleichstellung
  • Niedersachsen: Niedersächsisches Behindertengleichstellungsgesetz -NBGG, Überwachungsstelle im Ministerium für Soziales, Gesundheit und Gleichstellung
  • Nordrhein-Westfalen: Behindertengleichstellungsgesetz Nordrhein-Westfalen – BGG NRW und Barrierefreie-Informationstechnik-Verordnung Nordrhein-Westfalen – BITVNRW, Überwachungsstelle beim Ministerium für Arbeit, Gesundheit-Westfalen und Sozirale
  • Rheinland-Pfalz: Landesgesetz zur Gleichstellung behinderter Menschen – LGGBehM, Barrierefreie-Informationstechnik-Verordnung Rheinland-Pfalz – BITV RP
  • Kraj Saary: Saarländisches Behindertengleichstellungsgesetz – SBGG, Saarländische Behindertengleichstellungsverordnung – SBGVO
  • Sachsen: Sächsisches Inklusionsgesetz und Barrierefreie-Websites-Gesetz, Überwachungsstelle beim Deutschen Zentrum für barierefreies Lesen (dzb lesen)
  • Sachsen-Anhalt: Behindertengleichstellungsgesetz Sachsen-Anhalt – BGG LSA, Landesfachstelle für Barrierefreiheit bei der Unfallkasse Sachsen-Anhalt
  • Szlezwik-Holsztyn: Gesetz zur Gleichstellung von Menschen mit Behinderung in Schleswig-Holstein (Landesbehindertengleichstellungsgesetz – LBGG), Landesverordnung über den barierefreien Zugang zu Websites und mobilen Anwendungen öffentlicherV SH – BF
  • Thüringen: Thüringer Gesetz über den barierefreien Zugang zu den Websites und mobilen Anwendungen öffentlicher Stellen – ThürBarrWebG, Zentrale Überwachungsstelle digitale Barrierefreiheit beim Thüringer Finanzministerium

DIGIaccess spełnia wymagania